Τετάρτη, 30 Μαΐου 2018

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΤΗΣ ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΑΠΕΡΓΙΑΣ στις 30 ΜΑΗ. ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ ΚΑΙ ΚΛΙΜΑΚΩΝΟΥΜΕ

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΤΗΣ ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΑΠΕΡΓΙΑΣ στις 30 ΜΑΗ
ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ ΚΑΙ ΚΛΙΜΑΚΩΝΟΥΜΕ

Η 30 Μάη ήταν μια μεγάλη πανεργατική απεργία, που έδειξε ότι το εργατικό κίνημα συνεχίζει την σύγκρουση με τα μνημόνια. Οι εργαζόμενοι δεν είναι διατεθειμένοι να αφήσουν «την έξοδο από τα μνημόνια» που ευαγγελίζεται η κυβέρνηση, να περάσει πάνω από τις πλάτες και τα δικαιώματα τους.
Τα καραβιά έμειναν δεμένα, τα τραίνα ακινητοποιημένα, τα ΜΜΕ σίγασαν και σε δεκάδες χώρους δουλειάς, οι εργαζόμενοι συγκρούστηκαν με την προσπάθεια για απεργοσπασία από την μεριά της εργοδοσίας και του κράτους. Από τους εργαζόμενους της Cosco στο Πειραιά που έδωσαν μάχη με τον απεργοσπαστικό μηχανισμό που προσπάθησε να στήσει η εργοδοσία, μέχρι τους εργαζόμενους των νοσοκομείων που κινητοποιήθηκαν απεργιακά πάρα την απεργοσπαστική στάση πολλών διοικήσεων. Οι εργαζόμενοι των Μέσων Μαζικής μεταφοράς όπου δεξιοί συνδικαλιστές αρνήθηκαν την οποιαδήποτε συμμετοχή στην απεργία.
Επιβεβαιώθηκε για μια ακόμη φορά ότι 30 Μάη ήταν μια σκληρή πανεργατική απεργία σε σύγκρουση με τα αφεντικά και την κυβέρνηση και όχι «μια φιέστα της κοινωνικής συμμαχίας» η οποία πρακτικά έχει διαλυθεί προτού περπατήσει. Γι’ αυτό και ήταν απαράδεκτες οι βίαιες επιθέσεις ενάντια στις συγκεντρώσεις των συνδικάτων σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, στο όνομα της καταγγελίας «της κοινωνικής συμμαχίας»
Η πραγματικότητα είναι ότι χιλιάδες απεργοί βάδισαν στους δρόμους της Αθήνας σε ένα μαζικό πανεργατικό ποτάμι, που πρακτικά ένωσε όλες τις απεργιακές συγκεντρώσεις και γέμισε τους δρόμους της Αθήνας και το Σύνταγμα. Αντίστοιχα και στις απεργιακές συγκεντρώσεις σε όλες τις πόλεις, από την Θεσσαλονίκη και τα Γιάννενα, μέχρι την Πάτρα, τον Βόλο, τα Χανιά και το Ηράκλειο χιλιάδες απεργοί διαδήλωσαν με τα σωματεία τους.
Η πανεργατική απεργία ήρθε σε μια κρίσιμη στιγμή, όπου η κυρίαρχη τάξη τόσο στην Ελλάδα, όσο και στην Ε.Ε., φοβάται τις απεργίες όπως ο διάβολος το λιβάνι. Η κρίση στην Ιταλία έχει σημάνει πανικό στα επιτελεία τους που φοβούνται ότι η εργατική αγανάκτηση ξεχειλίζει. Την ίδια ώρα η νέα κρίση στην Αργεντινή που ξαναέπεσε στα νύχια του ΔΝΤ και η οικονομική κρίση στη γειτονική Τουρκία τινάζουν στον αέρα τους σχεδιασμούς του Τσίπρα και φέρνουν ακόμη πιο κοντά ένα νέο μνημόνιο. Οι χιλιάδες απεργοί και διαδηλωτές της 30 Μάη έβαλαν ξανά στην ημερήσια διάταξη μια άλλη προοπτική για την εργατική τάξη. Τη ρήξη με τα Μνημόνια και τη στάση πληρωμής του χρέους.
Η επιτυχία της πανεργατικής απεργίας βάζει επιτακτικά την ανάγκη της συνέχειας. Η κυβέρνηση εν’ όψη του Γιούρογκρουπ της 21 Ιούνη, ετοιμάζει νέο μνημόνιο. Ένα νέο πακέτο με 55 προαπαιτούμενα για να το ψηφίσει μέχρι τις 15 Ιούνη. Θα χρειαστεί τα συνδικάτα να πάρουν ξανά πάνω τους την σύγκρουση και να δώσουν συνέχεια με νέες απεργιακές κινητοποιήσεις.
Απέναντι στα ψέματα της κυβέρνησης ότι δεν υπάρχει άλλη διέξοδος οι εργαζόμενοι προβάλουμε το δικό μας δρόμο, τη διαγραφή του χρέους. Να πάψουμε να πληρώνουμε δις. ευρώ κάθε χρόνο για να γεμίζουν τα σεντούκια των τραπεζιτών ντόπιων και Ευρωπαίων. Να συγκρουστούμε με το Ευρώ και την Ε.Ε. Να πάρουμε από τους εργοδότες τα εκατομμύρια που χρωστάνε και να κρατικοποιηθούν οι τράπεζες και οι μεγάλες επιχειρήσεις κάτω από τον έλεγχο των εργαζόμενων.





Τρίτη, 15 Μαΐου 2018

ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑ:30 ΜΑΗ ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΤΩΝ


Στις 30 Μάη απεργούμε και διαδηλώνουμε πανεργατικά. Βάζουμε απεργιακό λουκέτο σε όλους τους χώρους δουλειάς και πλημμυρίζουμε τους δρόμους όλων των πόλεων. Κάνουμε τις 30 Μάη αφετηρία, για να ξεδιπλωθεί ένα δυνατό απεργιακό κίνημα που δεν θα αφήσει να περάσει «η ανάπτυξη» που ονειρεύονται κυβέρνηση αφεντικά και δανειστές, πάνω από τα δικαιώματα μας.
Η απεργία αυτή έρχεται σαν η συνέχεια όλων των αγώνων που δώσαμε το προηγούμενο διάστημα. Τον Γενάρη ενάντια στον αντιαπεργιακό νόμο της κυβέρνησης. Το Φλεβάρη και τον Μάρτη με τις μεγάλες κινητοποιήσεις σε σχολεία νοσοκομεία και δήμους, που απαιτούσαν μαζικές προσλήψεις, και να μην απολυθεί κανένας συμβασιούχος. Είναι συνέχεια από την απεργία 25 Απρίλη όπου απέργησαν και διαδήλωσαν οι εργαζόμενοι στα νοσοκομεία, οι εργαζόμενοι της ΔΕΗ ενάντια στην ιδιωτικοποίηση, οι συμβασιούχοι του ΥΠΠΟ, οι εργάτες της Λάρκο, οι συνταξιούχοι, και οι εκπαιδευτικοί. Η απεργία στις 30 Μάη είναι η κλιμάκωση και η γενίκευση όλων αυτών των αγώνων που η επιτυχία της θα ανοίξει την προοπτική να συνεχίσουμε απεργιακά για να ξηλώσουμε τα μνημόνια τους.
Όλο και μεγαλύτερα κομμάτια εργαζόμενων καταλαβαίνουν πως οι υποσχέσεις ότι τον Αύγουστο βγαίνουμε από τα μνημόνια, η οικονομία μπαίνει σε κατάσταση ομαλοποίησης και όλοι θα ζήσουμε καλύτερα είναι απλά παραμύθια. Ήδη οι εκπρόσωποι της τρόικας αδειάζουν τα όνειρα της κυβέρνησης, η υπόσχεση για μείωση του αβάσταχτου χρέους, μένουν απλά υποσχέσεις, ενώ εκβιάζουν και απαιτούν σκληρή εποπτεία στην δημοσιονομική πειθαρχία δηλαδή στην συνέχιση της λιτότητας και των περικοπών. Η Αργεντινή που οδηγείται ξανά στα νύχια του ΔΝΤ δείχνει το μέλλον και για τον Τσίπρα.
Γιατί έτσι και αλλιώς, η «ανάπτυξή» τους είναι με τσακισμένους μισθούς, με απολύσεις και ανεργία, με ιδιωτικοποιήσεις σε όλα τα κοινωνικά αγαθά και με χτύπημα των συνδικάτων. Είναι «ανάπτυξη» για τα αφεντικά και θυσίες για πολλά ακόμη χρόνια για τους εργάτες. Την ίδια ώρα στηρίζουν τους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς, διεκδικώντας ανταλλάγματα και κέρδη, οξύνοντας την σύγκρουση με τους καπιταλιστές της Τουρκίας, για το μοίρασμα της ΑΟΖ και των πετρελαίων, θυσιάζοντας δις ευρώ για φρεγάτες, F-16, νέους εξοπλισμούς και όχι για μισθούς, συντάξεις, σχολεία και νοσοκομεία.
Η απεργία μας στις 30 Μάη θα είναι ταυτόχρονα και μια απάντηση στις συνδικαλιστικές ηγεσίες που αντί να οργανώσουν και να κλιμακώσουν τους αγώνες φτιάχνουν «κοινά πλαίσια αγώνα» με τα αφεντικά. Αντί να συντονίσουν τις μάχες ενάντια στην ιδιωτικοποίηση δεν λένε κουβέντα για το ξεπούλημα των κοινωνικών αγαθών. Αντί να οργανώσουν απεργίες για αυξήσεις στους μισθούς και τις συντάξεις, μιλάνε για ανάπτυξη της επιχειρηματικότητας. Αντί για τα εργατικά συμφέροντα, μιλάνε για «ανταγωνιστικότητα της οικονομίας».
Η επιτυχία της απεργίας στις 30 Μάη θα στείλει και το μήνυμα στις συνδικαλιστικές ηγεσίες ότι οι εργαζόμενοι δεν συμβιβάζονται όπως αυτοί με τα αφεντικά την κυβέρνηση και τους δανειστές αλλά συνεχίζουν τον απεργιακό αγώνα για να ξηλώσουμε όλα τα μνημόνια.
Απέναντι στα ψέματα της κυβέρνησης ότι δεν υπάρχει άλλη διέξοδος οι εργαζόμενοι να προβάλουμε το δικό μας δρόμο, τη διαγραφή του χρέους. Να πάψουμε να αποπληρώνουμε δις. ευρώ κάθε χρόνο για να γεμίζουν τα σεντούκια των τραπεζιτών ντόπιων και Ευρωπαίων. Να συγκρουστούμε με το Ευρώ και την Ε.Ε. Να πάρουμε από τους εργοδότες τα εκατομμύρια που χρωστάνε και να κρατικοποιηθούν οι τράπεζες και οι μεγάλες επιχειρήσεις κάτω από τον έλεγχο των εργαζόμενων.




Τετάρτη, 9 Μαΐου 2018

ΣΥΣΚΕΨΗ Παρασκευή 11 ΜΑΗ στις 6.30 μμ στο Εργατικό Κέντρο Αθήνας

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΣΕ ΣΥΣΚΕΨΗ
για την παρέμβαση της ριζοσπαστικής και αντικαπιταλιστικής πτέρυγας
του εργατικού κινήματος στην απεργία στις 30 Μάη

Παρασκευή 11 ΜΑΗ στις 6.30 μμ στο Εργατικό Κέντρο Αθήνας

            Συναδέλφισσες και συνάδελφοι
            Η ΓΣΕΕ και η ΑΔΕΔΥ προχωράει στην πραγματοποίηση 24ωρης απεργίας στις 30 Μάη, στα πλαίσια της «κοινωνικής συμμαχίας» όπως έχουν ήδη ανακοινώσει. Διαβάζοντας το πλαίσιο της κινητοποίησης, αλλά και τις συμμετοχές σε αυτήν την «κοινωνική συμμαχία», εύκολα καταλαβαίνει κανείς τις πολιτικές προθέσεις πίσω από αυτήν την πρωτοβουλία.
            Η ηγεσία των τριτοβάθμιων συνδικαλιστικών οργανώσεων, προσπαθεί να αναδείξει έναν πολιτικό προσανατολισμό που ενισχύει την δεξιά αντιπολίτευση απέναντι στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ. Η συμμαχία με κομμάτια της πασοκοδεξιάς αντιπολίτευσης (Πατούληδες κλπ) είναι προσπάθεια να στήσουν μια αντικυβερνητική κινητοποίηση όχι από αριστερή σκοπιά, όχι από σκοπιά υπεράσπισης των εργατικών συμφερόντων, αλλά αντίθετα από τα δεξιά. Δεν είναι τυχαίο ότι ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ, αντί να οργανώσουν και να κλιμακώσουν τους αγώνες φτιάχνουν «κοινά πλαίσια αγώνα» με τα αφεντικά. Αντί να συντονίσουν τις μάχες ενάντια στην ιδιωτικοποίηση δεν λένε κουβέντα για το ξεπούλημα των κοινωνικών αγαθών. Αντί να οργανώσουν απεργίες για αυξήσεις στους μισθούς και τις συντάξεις, μιλάνε για «ανάπτυξη της επιχειρηματικότητας». Αντί για τα εργατικά συμφέροντα, μιλάνε για «την ανταγωνιστικότητα της οικονομίας». 
            Είναι σίγουρο ότι αυτή η πρωτοβουλία είναι σαθρή. Ούτε οι προηγούμενες προσπάθειες να κινητοποιήσουν τον  κόσμο των συνδικάτων, έβγαλαν αποτελέσματα (πχ συλλαλητήρια για το Μακεδονικό) ούτε η ΝΔ έχει πρόθεση να ενισχύσει απεργίες, τώρα που η γραμμή του Μητσοτάκη, προσαρμόζεται  στην ολοκλήρωση της τέταρτης αξιολόγησης από τον ΣΥΡΙΖΑ.
            Όμως την ίδια ώρα, η απεργία αυτή έρχεται και κάτω από την πίεση όλων των αγώνων που δόθηκαν το προηγούμενο διάστημα. Τον Γενάρη  ενάντια στον αντιαπεργιακό νόμο. Το Φλεβάρη και το Μάρτη με τις κινητοποιήσεις σε σχολεία, νοσοκομεία και δήμους, για μαζικές προσλήψεις και να μην απολυθεί κανένας συμβασιούχος. Είναι αποτέλεσμα της πίεσης για κλιμάκωση που έβαλαν αγώνες όπως οι απεργίες των εργολαβικών στα ΕΛΠΕ στα καράβια, στην ΕΥΑΘ. Είναι συνέχεια από την απεργία στις 25 Απρίλη όπου απέργησαν και διαδήλωσαν οι εργαζόμενοι στα νοσοκομεία, οι εργαζόμενοι της ΔΕΗ, οι συμβασιούχοι του ΥΠΠΟ, οι εργάτες της Λάρκο, οι συνταξιούχοι και οι εκπαιδευτικοί.
            Ταυτόχρονα είναι μια απεργία που γίνεται πάνω στην κρίσιμη στιγμή που κλιμακώνονται οι διαπραγματεύσεις της κυβέρνησης με τους δανειστές για την τέταρτη αξιολόγηση. Και γι’ αυτό πέρα από τις προθέσεις της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας, για εκατοντάδες χιλιάδες εργάτες και εργάτριες η απεργία στις 30 Μάη αποκτάει ουσιαστικό περιεχόμενο. 
            Γι’ αυτό πιστεύουμε ότι οι δυνάμεις της ριζοσπαστικής και αντικαπιταλιστικής αριστεράς στο εργατικό κίνημα, έχουν μπροστά τους μια τεράστια πρόκληση. Να μετατρέψουν την απεργία στις 30 Μάη, σε πραγματική μαζική εργατική απάντηση στα σχέδια κυβέρνησης, εργοδοσίας και δανειστών, αλλά και ενάντια στους προσανατολισμούς που θέλει να επιβάλει η συνδικαλιστική γραφειοκρατία.
            Οι δυνάμεις της ριζοσπαστικής και αντικαπιταλιστικής αριστεράς στο εργατικό κίνημα χρειάζεται να μπουν μπροστά και να οργανώσουν όλους τους χώρους δουλειάς πηγαίνοντας για τις 30 Μάη. Να εξασφαλίσουν ότι η απεργία θα γίνει με περιεχόμενο που να ανταποκρίνεται στα αιτήματα, το πλαίσιο και τα προχωρήματα που έχουν διαμορφώσει οι αγώνες του εργατικού κινήματος όλα τα τελευταία χρόνια. Και αυτό να φανεί με την συγκέντρωση όλου αυτού του δυναμικού που θα καταφέρει να τραβήξει στο πλευρό του και ολόκληρα εργατικά κομμάτια και συνδικάτα που θα κινητοποιηθούν εκείνη την ημέρα και να καθορίσει το περιεχόμενο και το ίδιο το απεργιακό συλλαλητήριο. .
            Γι’ αυτό ο Συντονισμός ενάντια στα μνημόνια καλεί κάθε εργατική συλλογικότητα, συνδικάτα, κινήσεις, παρατάξεις, την Παρασκευή 11 Μάη στις 6.30μμ στο Εργατικό Κέντρο Αθήνας για να συζητήσουμε και να συντονίσουμε τα βήματα μας σε αυτήν την κατεύθυνση.

Δευτέρα, 7 Μαΐου 2018

ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΣ:11 ΜΑΗ ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ ΚΑΙ ΔΙΑΔΗΛΩΝΟΥΜΕ

11 ΜΑΗ ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ ΚΑΙ ΔΙΑΔΗΛΩΝΟΥΜΕ
ΜΑΖΙΚΕΣ ΜΟΝΙΜΕΣ ΠΡΟΣΛΗΨΕΙΣ
ΜΟΝΙΜΟΠΟΙΗΣΕΙΣ - ΟΧΙ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ

Στις 11 Μάη απεργούμε και διαδηλώνουμε σε όλο το δημόσιο. Η ΑΔΕΔΥ αποφάσισε στάση εργασίας 12 με τέλος ωραρίου και συλλαλητήριο 1μμ στα προπύλαια, διεκδικώντας μόνιμη και σταθερή δουλειά και μαζικές προσλήψεις.
Η απόφαση για την πανδημοσιοϋπαλληλική απεργιακή κινητοποίηση πάρθηκε τη Δευτέρα 30/4, στη σύσκεψη ομοσπονδιών που είχε καλέσει η ΑΔΕΔΥ. Είναι στην σωστή κατεύθυνση, παρόλο που άργησε, αφού πάνω από ένα μήνα υπάρχει ξεσηκωμός για να κερδηθεί η μόνιμη και σταθερή εργασία στα νοσοκομεία, στα σχολεία, στους δήμους. Είναι η συνέχεια από την κινητοποίηση στις 25 Απρίλη, όπου απέργησαν και διαδήλωσαν οι εργαζόμενοι στα νοσοκομεία για μονιμοποιήσεις και μαζικές μόνιμες προσλήψεις, οι εργαζόμενοι της ΔΕΗ ενάντια στην ιδιωτικοποίηση, οι συμβασιούχοι του ΥΠΠΟ, οι εργάτες της Λάρκο, οι συνταξιούχοι, μια σειρά σύλλογοι εκπαιδευτικών.
Όλο και μεγαλύτερα κομμάτια εργαζόμενων καταλαβαίνουν πως οι υποσχέσεις ότι τον Αύγουστο βγαίνουμε από τα μνημόνια, η οικονομία μπαίνει σε κατάσταση ομαλοποίησης και όλοι θα ζήσουμε καλύτερα είναι απλά παραμύθια. Ήδη οι εκπρόσωποι της τρόικας αδειάζουν τα όνειρα της κυβέρνησης, η υπόσχεση για μείωση του αβάστακτου χρέους, μένουν απλά υποσχέσεις, ενώ εκβιάζουν και απαιτούν σκληρή εποπτεία στην δημοσιονομική πειθαρχία δηλαδή στην συνέχιση της λιτότητας και των περικοπών.
Η ωμή πραγματικότητα για χιλιάδες συνάδελφους και συναδέλφισσες συμβασιούχους είναι ότι σε μια σειρά δημόσιες κοινωνικά χρήσιμες υπηρεσίες, όπως στους δήμους, στα σχολεία, στην υγεία απολύονται ή θα απολυθούν μαζικά. Χιλιάδες εργαζόμενες και εργαζόμενοι συνεχίζουν να κρατιούνται όμηροι στην επισφαλή και ελαστική εργασία, ανακυκλώνοντας την ανεργία. Πέρα από τα παχιά λόγια των υπουργών συνεχίζεται η λιτότητα και οι περικοπές, κλιμακώνονται οι ιδιωτικοποιήσεις, παραμένουν παγωμένες οι προσλήψεις.
Η «ανάπτυξή» τους είναι με τσακισμένους μισθούς, με απολύσεις και ανεργία, με χτύπημα των συνδικάτων. Είναι «ανάπτυξη» για τα αφεντικά και θυσίες για πολλά ακόμη χρόνια για τους εργάτες.
Παλεύουμε να γίνει η 11 Μάη άλλο ένα μαζικό απεργιακό βήμα του αγώνα ενάντια στις απολύσεις και τις περικοπές, για μαζικές προσλήψεις και χρηματοδότηση των κοινωνικών υπηρεσιών που στενάζουν, που θα κλιμακωθούν με την πανεργατική απεργία των Συνδικάτων στις 30 Μάη. Για να ξεδιπλωθεί ένα δυνατό απεργιακό κίνημα που δεν θα αφήσει να περάσει «η ανάπτυξη» που ονειρεύεται η κυβέρνηση και οι δανειστές, πάνω από τα δικαιώματα των εργαζόμενων.

Απέναντι στα ψέματα της κυβέρνησης ότι δεν υπάρχει άλλη διέξοδος οι εργαζόμενοι να προβάλουμε το δικό μας δρόμο, τη διαγραφή του χρέους. Να πάψουμε να αποπληρώνουμε δις. ευρώ κάθε χρόνο για να γεμίζουν τα σεντούκια των τραπεζιτών ντόπιων και Ευρωπαίων. Να συγκρουστούμε με το Ευρώ και την Ε.Ε. Να πάρουμε από τους εργοδότες τα εκατομμύρια που χρωστάνε και δεν έχουν αποδώσει στα ασφαλιστικά ταμεία. Να κρατικοποιηθούν οι τράπεζες και οι μεγάλες επιχειρήσεις κάτω από τον έλεγχο των εργαζόμενων.


Τρίτη, 24 Απριλίου 2018

ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ 2018, 10.30πμ Χαυτεία - Ομόνοια

ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ 2018
ενάντια σε Μνημόνια, πόλεμο, Ρατσισμό και Φασιμό
10.30πμ Χαυτεία - Ομόνοια

Την Πρωτομαγιά θα βρεθούμε όλοι στους δρόμους και τις απεργιακές συγκεντρώσεις για να στείλουμε το μήνυμα σε κυβέρνηση, αφεντικά και δανειστές ότι το εργατικό κίνημα είναι εδώ, συνεχίζει την πάλη για να ξηλώσει τα μνημόνια, για να σταματήσει το πόλεμο των Ιμπεριαλιστών, που σπέρνει θάνατο και προσφυγιά, για την αλληλεγγύη στους πρόσφυγες και τους μετανάστες, για να τσακίσουμε τους φασίστες.
Η πρωτομαγιά είναι η συνέχεια όλων των αγώνων που δώσαμε όλο το προηγούμενο διάστημα αλλά και ένα σημαντικό βήμα γι’ αυτούς που ακολουθούν. Είναι συνέχεια από τις κινητοποιήσεις το Γενάρη ενάντια στον αντιαπεργιακό νόμο, τον απεργιακό αναβρασμό τον Μάρτιο των συμβασιούχων των δήμων, των αναπληρωτών της εκπαίδευσης, της Υγείας, των εργολαβικών στα Ελληνικά Πετρέλαια. Είναι η συνέχεια μετά την Τετάρτη 25 Απρίλη, όπου στους δρόμους της Αθήνας βρέθηκαν τα πιο δυνατά κομμάτια της εργατικής τάξης. Οι εργαζόμενοι από την ΔΕΗ και τις ΔΕΚΟ ενάντια στην ιδιωτικοποίηση, και οι εργαζόμενοι στην Υγεία και απαιτώντας μαζικές προσλήψεις. Μαχών που έδειξαν ότι οι εργαζόμενοι και το κίνημα παραμένουν στην πρώτη γραμμή για να μην εφαρμοστούν τα μνημόνια.
Όλο και μεγαλύτερα κομμάτια εργαζόμενων καταλαβαίνουν πως οι υποσχέσεις ότι τον Αύγουστο η χώρα βγαίνει από τα μνημόνια, η οικονομία μπαίνει σε κατάσταση ομαλοποίησης και όλοι θα ζήσουμε καλύτερα είναι απλά παραμύθια. Η πραγματικότητα είναι ότι συνεχίζεται η λιτότητα και οι περικοπές, κλιμακώνονται οι ιδιωτικοποιήσεις, παραμένουν παγωμένες οι προσλήψεις, απολύονται οι συμβασιούχοι και ανακυκλώνεται η ανεργία. Η «ανάπτυξή» τους είναι με τσακισμένους μισθούς, με απολύσεις και ανεργία, με χτύπημα των συνδικάτων. Είναι «ανάπτυξη» για τα αφεντικά και θυσίες για πολλά ακόμη χρόνια για τους εργάτες. 

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΔΕΗ

ΟΧΙ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΔΕΗ
ΝΑ ΤΟΥΣ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ ΜΕ ΚΟΙΝΟ ΑΓΩΝΑ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ

Η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ προχωράει τις επόμενες μέρες, στην κατάθεση νομοσχεδίου για την «αποεπένδυση της ΔΕΗ». Έτσι ονομάζουν ο Τσίπρας και ο Σταθάκης το ξεπούλημα των Λιγνιτικών μονάδων σε Φλώρινα και Μεγαλόπολη στα αρπακτικά νύχια της αγοράς. Η ιδιωτικοποίηση των λιγνιτικών μονάδων μαζί με την ιδιωτικοποίηση του 17% ΔΕΗ, που προωθούν αμέσως μετά, θα είναι το μεγαλύτερο έγκλημα σε βάρος της ΔΕΗ και το μεγαλύτερο πακέτο ιδιωτικοποίησης.
Η κυβέρνηση επιταχύνει τις ιδιωτικοποιήσεις σε όλα τα κοινωνικά αγαθά, το αργότερο μέχρι την ολοκλήρωση της τέταρτης αξιολόγησης τον Αύγουστο. Πρόκειται για την μεγαλύτερη λεηλασία στα δημόσια αγαθά που έχει τολμήσει οποιαδήποτε κυβέρνηση μέχρι τώρα. Βάζει μπρός, να ιδιωτικοποιήσει τους επόμενους μήνες, με διαδικασίες fast track, όσα δεν έχουν καταφέρει οι κυβερνήσεις 30 χρόνια τώρα. Μαζί με την ΔΕΗ ιδιωτικοποιούν την ΕΥΔΑΠ και την ΕΥΑΘ, τις Αστικές συγκοινωνίες της Αθήνας, τη ΔΕΣΦΑ, την ΕΕΣΤΥ, την Εγνατία Οδό, τα Λιμάνια κλπ. Άμεσα, μέσα στον Απρίλη ιδιωτικοποιούν τη συντήρηση τροχαίου υλικού του ΟΣΕ (ΕΕΣΤΥ), την ΔΕΣΦΑ (το Φυσικό Αέριο) και την Εγνατία Οδό.
Αν περάσουν οι ιδιωτικοποιήσεις που προγραμματίζει η κυβέρνηση, εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενοι θα χάσουν τον πρόσβαση τους σε κοινωνικά αγαθά που είναι απόλυτα απαραίτητα για να ζήσουν. Το ρεύμα, το νερό, τις μεταφορές κλπ. Θα φτιαχτούν εργασιακά κάτεργα σε μια σειρά από χώρους σαν αυτό που προσπαθεί να χτίσει η Cosco στο λιμάνι του Πειραιά. Και βέβαια θα χτυπηθεί ο συνδικαλισμός στο πιο δυνατό κομμάτι της εργατικής τάξης που με τους αγώνες του έχει βοηθήσει καθοριστικά τις κατακτήσεις που έχει συνολικά το εργατικό κίνημα. 

ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΤΤΙΚΗΣ

ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ ΣΗΜΕΡΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΤΤΙΚΗΣ
ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΥΣ ΕΚΒΙΑΣΜΟΥΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ

ακολουθεί το κείμενο των εργαζόμενων
ΟΧΙ ΣΤΟΝ ΕΚΒΙΑΣΜΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΗΣΗ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΗΝ ATTICA BANK
ΥΠΕΡΑΣΠΙΖΟΜΑΣΤΕ ΤΑ ΕΡΓΑΣΙΑΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΜΑΣ
Η ΕΠΙΘΕΣΗ ΤΗΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΣΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ
Αν και είναι γενικά γνωστό ότι οι τραπεζίτες είναι από τους πιο σκληρούς εργοδότες, οι πρακτικές της σημερινής Διοίκησης (Πανταλάκης-Ρουμελιώτης) της Attica Bank απέναντι στους εργαζόμενούς της υπερβαίνουν τα συνηθισμένα. Μια Διοίκηση που ανέλαβε το Σεπτέμβριο του 2016, μετά τον άγριο πόλεμο που ξέσπασε με την υπόθεση Καλογρίτσα και τηλεοπτικών αδειών, ως προϊόν ενός συμβιβασμού μεταξύ των αντιμαχόμενων πλευρών (κυβέρνηση και ΤτΕ) που διεκδικούσαν τον έλεγχο της Τράπεζας. Με τις ευλογίες των πατρόνων της, η Διοίκηση, στα πλαίσια μιας υποτιθέμενης «εξυγίανσης», προχώρησε σε μια μετωπική επίθεση εναντίον των εργαζομένων αλλά ουσιαστικά και εναντίον της ίδιας της Τράπεζας, που από τότε βρίσκεται σε ένα ιδιότυπο καθεστώς «εκκαθάρισης εν λειτουργία». Έτσι λοιπόν:
Τον Οκτώβριο του 2016 εξαγγέλλει πρόγραμμα εθελουσίας εξόδου, το οποίο συνεχίστηκε «άτυπα» καθ’ όλη τη διάρκεια του 2017. Από ένα σύνολο σχεδόν 800 υπαλλήλων αποχώρησαν 110 περίπου.
Το Φεβρουάριο του 2017 προχωρά σε μισθολογικές περικοπές της τάξης του 20-25% κατά μέσο όρο.
Το Μάρτιο του 2017 απειλεί με απόλυση 14 (τουλάχιστον) εργαζόμενους που δεν εντάχθηκαν στο πρόγραμμα εθελούσιας, οι οποίοι φαίνεται ότι αποτελούσαν στόχο της. Οι απολύσεις αποτράπηκαν μετά παρέμβαση της ΟΤΟΕ στο υπουργείο Εργασίας και από νομικές ενέργειες των ίδιων των εργαζομένων (η επιχείρηση απομάκρυνσής συνεχίζεται μέχρι σήμερα, βλ. παρακάτω).
Το Σεπτέμβρη του 2017 ολοκληρώνει τη διαδικασία μεταβίβασης των μη εξυπηρετούμενων δανείων σε κερδοσκοπικό fund, έναντι μάλιστα ιδιαίτερα χαμηλού τιμήματος. Εκχωρώντας καθαρά τραπεζικές εργασίες, η Διοίκηση εντείνει την πίεση για υποκατάσταση των μέχρι σήμερα εργαζόμενων και των σταθερών θέσεων εργασίας γενικότερα από διάφορες μορφές ελαστικής (υπο)απασχόλησης, χωρίς εργασιακά δικαιώματα, όπως έχει συμβεί μέχρι τώρα με «υποστηρικτικές» εργασίες (φύλαξη, καθαρισμός, διεκπεραίωση, κτλ).
Σαν αποτέλεσμα, το Μάρτιο του 2018 εξαγγέλλει νέο πρόγραμμα εθελούσιας με στόχο άλλες 150-200 αποχωρήσεις. Εν ολίγοις, μέσα σε λίγο παραπάνω από ένα χρόνο, σπρώχνει στην έξοδο περισσότερο από το 1/3 των υπαλλήλων.

25 ΑΠΡΙΛΗ 12.30 στο ΣΥΝΤΑΓΜΑ


25 Απρίλη: Πανεργατικός ξεσηκωμός
για μαζικές προσλήψεις και ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις
Κεντρικό Συλλαλητήριο στις 12.30μμ στο Σύνταγμα
           
            Σε πανεργατική απεργία, εξελίσσεται η απεργιακή κινητοποίηση των Συνδικάτων την Τετάρτη 25 Απρίλη. Στους δρόμους της Αθήνας θα βρεθούν τα πιο δυνατά κομμάτια της εργατικής τάξης. Οι εργαζόμενοι από την ΔΕΗ και τις ΔΕΚΟ ενάντια στην ιδιωτικοποίηση, οι εργαζόμενοι στην Υγεία και ολόκληρα κομμάτια του Δημοσίου, απαιτώντας μαζικές προσλήψεις, και το Εργατικό Κέντρο της Αθήνας προσανατολίζεται σε παναττική στάση εργασίας για εκείνη την ημέρα για όλο τον ιδιωτικό τομέα. 
            Όλες οι Ομοσπονδίες και τα σωματεία της Υγείας (ΠΟΕΔΗΝ, ΟΕΝΓΕ, ΕΙΝΑΠ, πρωτοβάθμια σωματεία) προχωράνε σε 24ωρη απεργία  και πανελλαδικό συλλαλητήριο στις 10.30πμ στην Α ΥΠΕ, με αίτημα να μην απολυθεί κανένας συμβασιούχος, μαζικές προσλήψεις στην Υγεία. Οι Συμβασιούχοι του Υπ. Πολιτισμού προχωράνε σε 24ωρη απεργία και συγκέντρωση στο υπ. Διοικητικής Μεταρρύθμισης διεκδικώντας και αυτοί μαζικές προσλήψεις. Μαζί στο δρόμο, και οι εκπαιδευτικοί, με πρωτοβουλία των πρωτοβάθμιων συλλόγων και των συντονιστικών των αναπληρωτών και διεκδικούν απο τις ομοσπονδίες τους ΟΛΜΕ και ΔΟΕ να καλέσουν στην απεργία.

Απεργία εργολαβικών στα ΕΛΠΕ

Με απόλυτη επιτυχία πραγματοποιήθηκε η απεργιακή κινητοποίηση των εργολαβικών εργαζόμενων στα Πετρέλαια σήμερα. Κανένας εργολαβικός συνάδελφος δεν μπήκε για δουλειά.
Στην συγκέντρωση που πραγματοποιήθηκε στην πύλη των ΕΛΠΕ Ασπροπύργου, χαιρέτησαν ο πρόεδρος του σωματείο των εργολαβικών εργαζόμενων Χρήστος Ζαρκινός και η πρόεδρος των συμβασιούχων της ΔΕΣΦΑ Μαρία Κοτρώνη. Στην συγκέντρωση βρέθηκαν δεκάδες συμπαραστάτες, καθώς και ο Συντονισμός ενάντια στα μνημόνια που μοίρασε την παρακάτω προκήρυξη.
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ στους εργολαβικούς εργαζόμενους
ΜΟΝΙΜΗ ΚΑΙ ΣΤΑΘΕΡΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΕ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ
ΚΑΜΜΙΑ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ σε ΕΛΠΕ, ΔΕΣΦΑ, ΔΕΗ
Ο Συντονισμός ενάντια στα μνημόνια στηρίζει τον αγώνα των εργολαβικών εργαζόμενων στις εταιρίες πετρελαίου, για τα δικαιώματα τους. Το καθεστώς της εργολαβικής εργασίας είναι απαράδεκτο και πρέπει να σταματήσει. Πρέπει να δοθεί τέλος στις συμβάσεις ορισμένου χρόνου που μετατρέπουν τους εργαζόμενους σε όμηρους και καταστρατηγούν τα στοιχειώδη εργατικά δικαιώματα όπως την ασφάλιση, την αποζημίωση απόλυσης, την αναγνώριση της προϋπηρεσίας, τις αυξήσεις στους μισθούς.
Οι εργαζόμενοι σε εργολαβικές εταιρίες δεν είναι εργαζόμενοι δεύτερης κατηγορίας. Αντίθετα είναι απολύτως απαραίτητοι για την λειτουργία των επιχειρήσεων. Το γεγονός ότι οι συμβάσεις τους ανανεώνονται για πολλά συνεχόμενα χρόνια (με την απαράδεκτη διακοπή των 45 ημερών) δείχνει το πόσο πολύτιμοι είναι για να μπορούν να παρουσιάζουν κερδοφορία τα ΕΛΠΕ, η ΔΕΣΦΑ κλπ κλπ. Πολλές φορές πληρώνουν με την ίδια τους τη ζωή αυτά τα κέρδη των εταιριών ενέργειας, όπως έγινε πριν από τρία χρόνια στα ΕΛΠΕ με την δολοφονία τεσσάρων εργατών.
Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, σε συνεργασία με τις εταιρίες αυτές, συνεχίζει να διατηρεί και να αναπαράγει μια εργασιακή πραγματικότητα με εργαζομένους διαφορετικών ταχυτήτων, ώστε να διευκολυνθεί το μοναδικό ζήτημα που τους απασχολεί δηλαδή η ιδιωτικοποίηση. Τα κέρδη τους νοιάζουν, τα χρήματα που θα πάρουν για να τα δώσουν στους τραπεζίτες (ντόπιους και ξένους) για να αποπληρώσουν το χρέος. Και για τους εργάτες ανασφάλεια, μισούς μισθούς και κουτσουρεμένα δικαιώματα.
Αυτές τις μέρες προχωράει με γοργούς ρυθμούς το ξεπούλημα της ΔΕΣΦΑ με την κατάθεση των δεσμευτικών προσφορών. Πουλάνε το υπόλοιπο ποσοστό του Δημοσίου στα ΕΛΠΕ. Προσλαμβάνουν στρατηγικό σύμβουλο στην ΔΕΠΑ. Φέρνουν τις επόμενες ημέρες νομοσχέδιο για το ξεπούλημα των Λιγνιτικών μονάδων της ΔΕΗ. Πρόκειται για την μεγαλύτερη λεηλασία στα δημόσια αγαθά που έχει τολμήσει οποιαδήποτε κυβέρνηση μέχρι τώρα. Μαζί οδηγούν στην ιδιωτικοποίηση την ΕΥΔΑΠ και την ΕΥΑΘ, τις Αστικές συγκοινωνίες της Αθήνας, την Εγνατία Οδό κλπ.

Τρίτη, 20 Μαρτίου 2018

ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΥ ενάντια στα Μνημόνια Δευτέρα 26 Μαρτίου στις 6μμ στο ΕΚΑ


ΚΑΜΙΑ ΑΠΟΛΥΣΗ ΣΥΜΒΑΣΙΟΥΧΟΥ
ΜΑΖΙΚΕΣ ΠΡΟΣΛΗΨΕΙΣ ΣΕ ΣΧΟΛΕΙΑ, ΔΗΜΟΥΣ, ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑ

ΚΑΜΜΙΑ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ


ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΥ ενάντια στα Μνημόνια
Δευτέρα 26 Μαρτίου στις 6μμ στο ΕΚΑ

            Την Τετάρτη 14 Μαρτίου οι εργαζόμενοι στα Νοσοκομεία προχώρησαν  σε κινητοποίηση συναυλία έξω από το Υπουργείο Υγείας, απαιτώντας να μην απολυθεί κανένας συμβασιούχος και να γίνουν μαζικές προσλήψεις μόνιμου προσωπικού. Στην Υγεία έχει ξεδιπλωθεί ένα ολόκληρο κίνημα την προηγούμενη χρονιά που κατάφερε και κέρδισε την παράταση των συμβάσεων για 4000 συμβασιούχους του ΟΑΕΔ. Οι υγειονομικοί συνεχίζουν με επόμενα βήματα την Παναττική στάση εργασίας της ΠΟΕΔΗΝ στις 29 Μαρτίου και 24ωρη απεργία στις 25 Απρίλη.
            Την Πέμπτη 15 Μαρτίου την σκυτάλη πήραν οι εργαζόμενοι των Δήμων διεκδικώντας να μην απολυθεί κανένας από τους παρατασιούχους της καθαριότητας, αλλά αντίθετα να γίνουν μαζικές προσλήψεις. Η μεγάλη απεργία του καλοκαιριού των Δήμων,  ανάγκασε την κυβέρνηση να δώσει παράταση στη δουλειά σε πάνω από 10.000 συμβασιούχους και να υποσχεθεί προσλήψεις στους ΟΤΑ. Όμως ο διαγωνισμός που προκήρυξε αφήνει χιλιάδες συμβασιούχους απ’ έξω από την μονιμοποίηση και έχουν αρχίσει και αυτοί να οργανώνονται.
            Αντίστοιχα οι εκπαιδευτικοί έχουν ξεκινήσει και αυτοί κινητοποιήσεις με αίτημα μαζικές προσλήψεις μόνιμων καθηγητών και δασκάλων στα σχολεία. Με μεγάλες απεργιακές συγκεντρώσεις έξω από το Υπουργείο παιδείας στις 2,9, 16 Μάρτη και συνεχίζουν με απεργία στις 30 Μάρτη.
            Όλο αυτό το απεργιακό κίνημα δείχνει το που μας έχει οδηγήσει η μνημονιακή απαγόρευση των προσλήψεων στο Δημόσιο. Να ρημάζουν Σχολεία, Δήμοι και νοσοκομεία από την έλλειψη προσωπικού και την ίδια στιγμή να ανακυκλώνεται η ανεργία με συνεχείς απολύσεις έμπειρου προσωπικού για να προσληφθούν άλλοι άνεργοι στη θέση τους. Χρειάζεται όλα αυτά τα επιμέρους μέτωπα που κινητοποιούνται για τον ίδιο σκοπό να ενωθούν, να συντονίσουν τα βήματα τους για να μην απολυθεί κανένας, να μονιμοποιηθεί όλος ο κόσμος που δουλεύει και καλύπτει πάγιες και διαρκής ανάγκες και να γίνουν μαζικές προσλήψεις μόνιμου προσωπικού.
            Αντίστοιχα είναι και η μάχη ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις. Η κυβέρνηση προχωράει στο πιο εντατικό πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων που έχει τολμήσει κυβέρνηση μέχρι τώρα. Θέλει να ξεπουλήσει την ΔΕΗ, το νερό, σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, τις αστικές συγκοινωνίες, την ΔΕΣΦΑ, την Εγνατία, πρακτικά ότι έχει απομείνει από τις ΔΕΚΟ.